Turysta planujący weekendowy wyjazd podejmuje decyzję w kilka minut. Otwiera stronę miasta, przegląda dwa–trzy zdjęcia rynku i... albo coś go zatrzyma, albo klika dalej — do sąsiedniej gminy, która w sieci pokazała się po prostu lepiej.

W tej bezlitosnej rozgrywce o uwagę odwiedzającego, skanowanie 3D miasta daje przewagę trudną do skopiowania. Zamiast kolejnej galerii zdjęć, turysta dostaje możliwość samodzielnego przejścia się po rynku, parku czy wnętrzu kolegiaty. Zanim jeszcze wsiądzie do samochodu, już wie, że warto tam pojechać.

3D Gaussian Splatting (3DGS) to przełomowa technologia, która z kilkuset lub kilku tysięcy zwykłych zdjęć — wykonanych z ziemi i z drona — odtwarza pełny, trójwymiarowy model przestrzeni.

Nie chodzi tu o obracanie się w jednym punkcie, jak w klasycznej panoramie 360°. Mowa o swobodnym poruszaniu się. Użytkownik może podejść pod portal kościoła, obejść fontannę czy spojrzeć na ratusz z perspektywy, z której nikt normalnie nie robi zdjęć.

Różnica w odbiorze jest natychmiastowa i uderzająca:

• Panorama 360° to fotografia, w której da się rozejrzeć.
• Model 3DGS to przestrzeń, w której da się być — z realnym światłem, odbiciami w oknach kamienic i głębią, której nie odda żadne pojedyncze ujęcie.

Co najważniejsze, całość działa płynnie w przeglądarce, na komputerze i telefonie, bez instalowania jakichkolwiek aplikacji.

Materiał interaktywny zatrzymuje odwiedzającego na stronie na dłużej — a czas spędzony z treścią przekłada się i na zapamiętanie miejsca, i na wyższą pozycję strony w wyszukiwarce (Google kocha treści, które angażują).

Do tego dochodzi efekt świeżości. Wirtualnych spacerów 3DGS wciąż jest w Polsce na tyle mało, że miasto, które je wdraża, ma realną szansę zostać opisane w mediach jako pierwsze w powiecie. Taka publikacja bywa warta więcej niż płatna kampania reklamowa.

Wielokanałowość: Jeden model 3DGS pracuje w wielu miejscach naraz. Możesz go osadzić na stronie urzędu, podlinkować na Facebooku, wyświetlać na ekranie w IT na targach, a z wygenerowanych przelotów kamery zrobić rolki na Instagram i TikTok. Sesja robiona raz, efekty rozchodzą się latami.

Pożar katedry Notre-Dame w 2019 roku pokazał, jak bezcenna jest cyfrowa dokumentacja zabytku. Skan 3DGS pełni podobną funkcję w skali lokalnej: utrwala stan obiektu z dokładnością, której nie da żadna teczka zdjęć. Dla konserwatora to materiał porównawczy, dla urzędu zabezpieczenie, a dla przyszłych pokoleń — cyfrowy zapis miasta.

Proces jest w pełni bezobsługowy ze strony miasta. Od sesji do publikacji mija zwykle kilka–kilkanaście dni roboczych.

1. Wybór miejsc i wizja lokalna. Wspólnie z urzędem ustalana jest lista 3–5 najbardziej rozpoznawalnych punktów.
2. Sesja zdjęciowa. Fotografie z ziemi i z drona wykonywane są przez certyfikowanego operatora. Pojedynczy obiekt to kilka godzin pracy w terenie, bez zamykania przestrzeni dla mieszkańców.
3. Przetwarzanie danych. Ze zdjęć powstaje model 3DGS, optymalizowany tak, by płynnie działał na telefonach.
4. Publikacja. Gotowy spacer osadzany jest bezpośrednio na stronie miasta. Po stronie urzędu praca sprowadza się do wskazania miejsc i akceptacji efektu.

Najlepiej od jednego miejsca, które najmocniej kojarzy się z miastem — rynku, zamku lub parku. Pojedynczy, dopracowany spacer pozwala zobaczyć technologię na własnym materiale, zmierzyć reakcje mieszkańców i turystów, a dopiero potem planować digitalizację kolejnych punktów.